HET VERKEERDE MOMENT

Het verkeerde moment

Ken je die momenten, dat je wel eens wat gevoeliger bent dan anders en je de dingen net allemaal even iets persoonlijker opvat dan normaal? Van die momenten dat alles net even iets zwaarder weegt en je net even sneller op je tenen bent getrapt of jezelf net even iets sneller laat gaan, op een ongepast moment. Zo’n moment waarop je net iets eerder in de aanval of verdediging schiet dan normaal en dat het dan tijdelijk even enorm oplucht, terwijl je jezelf gewoon had moeten bedwingen en de eer aan jezelf had moeten houden. In de regel ben ik aardig in balans en voel ik me redelijk zeker van mezelf. Ik laat me bijna nooit uit mijn tent lokken maar ook ik ben een mens en heel soms gebeurt het dan toch dat iemand net even op het verkeerde moment, de verkeerde knoppen bij me indrukt waardoor ik dan enorm uit de school kan klappen. Gisteren had ik zo’n moment. Getriggerd door een aantal, voor mij onbekende, dames die net even de verkeerde dingen zeiden en net even de verkeerde foute grappen maakten. Ik had een ongelofelijke rot week achter de rug waarin alles verkeerd ging, ze hadden dan ook geen slechter moment kunnen uitkiezen omdat te doen dan gisteren op het verjaardagsfeestje van één van mijn beste vriendinnen. Ik weet het, ik had mezelf in de hand moeten houden en het allemaal gewoon langs me heen moeten laten gaan maar toen ze na de zoveelste keer mijn kant op keken en met een grijns op hun gezicht de zoveelste grappige opmerking maakte over dat het helemaal niet nodig was dat zij zichzelf dik voelden, knapte het in mij. Ik ben dan ook ontzettend vals uit de hoek gekomen en heb ‘de dames’ dan ook onherroepelijk verbaal het zwijgen op gelegd. Het feestelijke geroezemoes vervaagde en het werd stil….heel stil! Iedereen keek mijn kant op en ik voelde een enorm verlangen op borrelen om heel klein te worden om zo ongezien het pand te kunnen verlaten. Het leek een eeuwigheid te duren voor iemand de moed had de ijzige stilte te doorbreken en mijn kant op kijkende riep; ‘dames laten we het een beetje gezellig houden!’ De dames waren zich plotseling van geen kwaad bewust en stonden er met hun geschrokken 3schaapachtige snoetjes bij alsof ze totaal niet begrepen waarom ik zo lelijk tegen ze had gedaan. Ik voelde de ongelijkheid in de strijd maar ik besefte me gelukkig weer dat het zo compleet zinloos is om op dit soort dingen te reageren. Mijn vriendin kwam naar me toe en voelde zich, net als ik, ongemakkelijk en schuldig want zij begreep donders goed dat er een aantal verkeerde opmerkingen gemaakt moesten zijn en dat ik niet zo maar voor niks ontploft was. Ze zei; “Anne, laat die meiden toch je weet toch ook wel dat die het niet waard zijn, daar moet je om lachen en niet op reageren!” Ja, dat weet ik ook wel maar toch. Ik kon het mijn vriendin wel gaan uitleggen, dat ook ik maar een mens ben en dat het soms behoorlijk frustrerend is dat er mensen zijn die zo over je praten en je afrekenen op hoe je er uitziet, maar ook dat was eigenlijk zinloos. Ze zou mijn gevoel van ongelijke strijd voeren tegen dit soort kortzichtige types nooit kunnen begrijpen. Natuurlijk weet ik beter maar soms is het gewoon ‘het verkeerde moment’ en is de verleiding en strijdlustigheid gewoon zo groot, dat ik dit soort mensen toch probeer iets geschrokken 2duidelijk te maken in de hoop dat ze een volgende keer zullen nadenken en verder zullen kijken dan hun neus lang is. Toch moet ik eerlijk bekennen dat als ik op dit soort schaarse ongepaste momenten mijn zelfbeheersing verlies, ik in eerste instantie wel schrik van me zelf en het liefst ter plekke in rook op zou willen gaan maar het effect ervan, de reacties en de wit weg getrokken ‘onschuldige’ gezichtjes onbetaalbaar leuk zijn om te zien ,want geschrokken waren ze wel!!
geschrokken 1

6 Comments

  1. henriette meijers
    27 augustus 2013
    Reply

    ik zou hetzelfde gedaan hebben hoor. wees trots op jezelf. en laat je niet kisten door een paar van die maffe rare wijven die niet weten waar ze over praten omdat zij geen leven hebben.

    je bent een topper.

    xxx henriette

  2. Folke Meijer
    30 juni 2013
    Reply

    Ik vraag me af waar we geleerd hebben dat het niet de moeite waard is voor ons zelf op te komen. Waarom zou je die dames niet wijzen op het vervelende denigrerende gedrag wat zij vertoonde. Hebben wij ons zelf verteld dat zij de moeite niet waard zijn of prenten wij onszelf in dat wij de moeite niet waard zijn om voor op te komen? Dat rottige gevoel dat heb je toch wel, dus beter zet je de betreffende personen op hun nummer en laat je ze fijntjes weten wat je van hun gedrag denkt. Ik vind dat je trots mag zijn dat je ze hebt laten weten wat je dwars zat. Ik hoop dat ik dat ook zou doen!

  3. desiree aalders
    27 juni 2013
    Reply

    Ik vind dat het mag. Ik herken het en dat weet je.

    Je bent een lekker wijf!

    Liefs Desiree

  4. Laura
    26 juni 2013
    Reply

    Anne iedereen kan slechte dag hebben en als iemand iets lelijk tegen jou zegt heb je alle de recht om te reageren, het is alleen maar onzekerheid van hun.

  5. 26 juni 2013
    Reply

    Niks mis mee toch? Om netjes, verbaal kenbaar te maken dat je je gekwets voelt door iemand zijn opmerkingen. En daar kan best wel gevoel achter zitten, in dit geval boosheid.Je kwetsbaarheid laten zien kan juist heel sterk zijn. Dan komt een boodschap pas goed over. Mensen mogen best gewezen worden op hoe hun gedrag op anderen over kan komen. Jammer dat de meeste mensen daar compleet niet mee om kunnen gaan omdat feedback, kritiek of hoe je dat wilt noemen, tegenwoordig heel Not-Done is.
    You did good!

  6. Erosje
    26 juni 2013
    Reply

    SUPPER!!!!! Kan dit alleen maar respecteren meis!!! Altijd dat getrut van menig dames die denken dat alles en heel de wereld om hun draait!!!
    Chaphou……..en een dikke knuffel krijg je van mij.. SUCCES MEIS …gr Eros!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.